tolerowaætolerowaæ ndk IV, ~rujê, ~rujesz, ~ruj, ~owa³, ~owany «odnosiæ siê z wyrozumia³o¶ci± do czyich¶ przekonañ, postêpków, do czyjego¶ zachowania; godziæ siê na czyj±¶ obecno¶æ, znosiæ co¶, kogo¶» Tolerowaæ czyje¶ dziwactwa, niewielkie uchybienia. Nie tolerowa³ ¿adnej krytyki w stosunku do siebie. W domu by³ zaledwie tolerowany. Uwaga: to has³o pochodzi z nieaktualnej wersji s³ownika. Szukaj has³a „tolerowaæ” w nowym s³owniku. |
|