sprz±c

sprz±c dk XI, sprzêgê, sprzê¿esz, sprz±¿ a. sprzê¿, sprz±g³, sprzêg³a, sprzêgli, sprzê¿ony, sprz±g³szy a. sprzêgn±æ dk Vc, ~nê, ~niesz, ~nij, ~n±³ a. sprz±g³, ~g³a, ~gli, ~niêty, ~n±wszy a. ~g³szy — sprzêgaæ ndk I, ~am, ~asz, ~aj±, ~aj, ~a³, ~any

1. «z³±czyæ co¶ z czym¶ w pewn± ca³o¶æ, zetkn±æ co¶ z czym¶; zespoliæ»
Sprz±c wagony kolejowe.

2. «z³±czyæ w jednym zaprzêgu parê, czwórkê lub wiêcej koni, wo³ów»
Sprz±c parê kasztanków.

sprz±c siê a. sprzêgn±æ siê — sprzêgaæ siê «z³±czyæ siê, zespoliæ siê, wej¶æ w ¶cis³y zwi±zek»

Uwaga: to has³o pochodzi z nieaktualnej wersji s³ownika.

Szukaj has³a „sprz±c” w nowym s³owniku.
Slowo nr 68244
Slowo nr 28846
Slowo nr 28931
Slowo nr 36685
Slowo nr 58105
Slowo nr 63190
Slowo nr 39805
Slowo nr 44691
Slowo nr 1630
Slowo nr 15672