spó¼niaæ siêspó¼niaæ siê ndk I, ~am siê, ~asz siê, ~aj± siê, ~aj siê, ~a³ siê spó¼niæ siê dk VIa, ~niê siê, ~nisz siê, ~nij siê, ~ni³ siê 1. «przybywaæ za pó¼no, pó¼niej ni¿ nale¿y; opó¼niaæ siê» Spó¼niaæ siê do szko³y, do biura, do pracy, do teatru. Spó¼niæ siê na poci±g. Δ Spó¼niaæ siê z czym¶ «wykonywaæ co¶ za pó¼no, z opó¼nieniem» Δ Zegar spó¼nia siê «zegar idzie za wolno, wskazuje godzinê wcze¶niejsz±, ni¿ jest w rzeczywisto¶ci» 2. «odbywaæ siê z opó¼nieniem» Obiad spó¼nia³ siê. Zebranie spó¼ni³o siê o dwie i pó³ godziny. Uwaga: to has³o pochodzi z nieaktualnej wersji s³ownika. Szukaj has³a „spó¼niaæ siê” w nowym s³owniku. |
|