spó¼niaæ siê

spó¼niaæ siê ndk I, ~am siê, ~asz siê, ~aj± siê, ~aj siê, ~a³ siêspó¼niæ siê dk VIa, ~niê siê, ~nisz siê, ~nij siê, ~ni³ siê

1. «przybywaæ za pó¼no, pó¼niej ni¿ nale¿y; opó¼niaæ siê»
Spó¼niaæ siê do szko³y, do biura, do pracy, do teatru.
Spó¼niæ siê na poci±g.
Δ Spó¼niaæ siê z czym¶ «wykonywaæ co¶ za pó¼no, z opó¼nieniem»
Δ Zegar spó¼nia siê «zegar idzie za wolno, wskazuje godzinê wcze¶niejsz±, ni¿ jest w rzeczywisto¶ci»

2. «odbywaæ siê z opó¼nieniem»
Obiad spó¼nia³ siê.
Zebranie spó¼ni³o siê o dwie i pó³ godziny.

Uwaga: to has³o pochodzi z nieaktualnej wersji s³ownika.

Szukaj has³a „spó¼niaæ siê” w nowym s³owniku.


Slowo nr 13683
Slowo nr 61462
Slowo nr 19641
Slowo nr 56901
Slowo nr 46301
Slowo nr 51044
Slowo nr 40626
Slowo nr 36686
Slowo nr 68152
Slowo nr 15077